قبلی
بعدی

نحوه برخورد با دوستان خیالی کودکان چیست

بیشتر مواقع کودکان تقریبا تمام کارهای خود را همراه دوستان جدید خود انجام می‌دهند. با هم بازی می‌کنند، غذا می‌خورند و به قصه‌های موقع خواب گوش می‌دهند. آنها حتی وقتی می‌خواهند بخوابند، اجازه می‌دهند که دوست‌شان هم کنارشان بخوابد. تنها مشکلی که در این میان وجود دارد، آن است که دوستان آنها خیالی و نامرئی‌اند. شما هرگز نمی‌توانید دوست او را، که ممکن است گوش‌های بلند مثل خرگوش یا بینی سبز داشته باشد، ببینید. اگرچه مشاهده‌ی اینکه کودک‌تان بیشتر وقت خود را با دوست خیالی خود می‌گذراند، نگران‌کننده است، اما وجود این دوست خیالی کودکان بخش مهمی از رشد آنهاست.

داشتن دوست خیالی می‌تواند باعث رشد روابط عاطفی و اجتماعی کودک شود٬ البته تا زمانی که تعاملات کودک را با دنیای مجازی محدود نکند.
معمولا در این رابطه دوستانه به دلیل اینکه خود کودک٬ کنترل بیشتری بر امور دارد٬ احساس اعتماد به نفس بیشتری می‌کند.
همچنین به دلیل گفتگویی که با دوست ساخته ذهنش دارد٬ بر دایره لغاتش می‌افزاید.
گاهش حتی بودن این دوست خیالی موجب مقابله با ترس یا به دست آوردن حس صلاحیت٬ امنیت و آسایش بیشتر او می‌شود٬ مثلا کودکی که از وجود یه هیولا در زیر تختش می‌ترسد به دوستش می‌گوید: ‌‌«نترس زیر تخت چیزی نیست» و به این گونه بر ترس خود غلبه می‌کند.

رفتاری که کودک هنگام بازی با اسباب هایش از خود نشان می‌دهد
شبیه رابطه و رفتاری است که والدینش با خود او دارند. او در قالب پدر یا مادر با اسباب بازی اش برخورد و رفتار می‌کند اما زمانی که دوست او ساخته ذهنش باشد، تمایل به تصور رابطه برابری شبیه به یک دوست واقعی دارد.

البته گاهی هم رفتار کودک با دوست خیالی می تواند نتیجه برخورد والدین
با او باشد؛ مثلا اگر میبینید که کودک مدام دوست خیالی اش را سرزنش کند این مساله می‌تواند به دلیل رفتار بیش از حد سختگیرانه والدین با کودک باشد.
معمولا خانواده های سختگیر، فرزندانی مضطرب، خجالتی، کم‌جرات، وسواسی، گوشه گیر، پرخاشگر و گاهی ضداجتماعی خواهند داشت.

 بیش‌ازحد نگران نشوید

دکتر بلوم می‌گوید: «با دوست خیالی کودک‌تان مخالفت نکنید و کودک را مجبور نکنید که دوست خیالی‌اش را رها کند. وجود دوست‌های خیالی در سنین پایین بسیار عادی است.» اگر کودک‌تان را از داشتن چنین دوستی ممنوع کنید، فقط باعث می‌شوید او به دوست خیالی‌اش بیشتر علاقه‌مند شود. در ضمن تصور نکنید کودک‌تان احساس تنهایی می‌کند یا مشکلی وجود دارد. آرام بمانید و از ورود دوست جدید کودک‌ به جمع خانوادگی‌تان استقبال کنید. (حتی اگر لازم است هنگام غذا خوردن، یک ظرف اضافی هم برای او روی میز قرار دهید). البته خلق و حفظ یک دوست خیالی، یکی از مهارت‌های پیچیده‌ی شناختی است و کودکان می‌توانند واقعیت را از تخیل، تشخیص بدهند. همچنین هر وقت کودکان قدم به مدرسه بگذارند و دوستان خیالی‌شان از طرف جامعه پذیرفته نشود، کم‌کم با کودک خداحافظی کرده و ناپدید می‌شوند.

 علاقه‌ی خود را نسبت به دوست خیالی نشان دهید

ازآنجایی‌که این دوستان خیالی مدتی مهمان‌تان خواهند بود، پس سعی کنید آنها را بهتر بشناسید. شارلوت رزنیک، روان‌شناس آموزشی کودک و استاد بازنشسته‌ی دانشگاه UCLA و همچنین نویسنده‌ی قدرت تخیل کودک، می‌گوید: «با کودک‌تان درمورد دوست خیالی‌اش صحبت کنید و از او سؤال‌هایی مانند “دوستت کیه؟”، “کنار همدیگه چه کارهایی انجام می‌دید؟” و “او اهل کجاست؟” بپرسید.»

گفت‌وگو درمورد دوست خیالی کودکان به شما کمک می‌کند تا ارتباط محکم‌تری با کودک‌تان برقرار کنید و درعین‌حال به پرورش قوه تخیل او کمک کنید. علاوه‌برآن، دانستن بیشتر درمورد دوست خیالی باعث می‌شود شما درباره‌ی علایق، ترس‌ها و احساسات کودک‌تان بیشتر بدانید، زیرا علایق یا بیزاری‌های کودک‌ با دوست خیالی‌اش یکسان است. معمولا این دوستان خیالی ممکن است ویژگی یا استعداد خاصی داشته باشند یا در فعالیتی شرکت کنند که کودک‌تان درمورد آن کنجکاو است اما ترس این را دارد که آن کار را انجام دهد.

 

محدودیت تعیین کنید

اگر این مهمان نامرئی بیش‌ازحد در زندگی خانوادگی‌تان دخالت می‌کند، پس باید دست به کار شوید. به‌طور مثال، وقتی کودک‌تان کار نامناسبی انجام می‌دهد و بعد می‌گوید: «بیلی هم این کار را می‌کند.» یا «مامان بیلی، او را مجبور نمی‌کند» به او بگویید: «بیلی ممکن است در خانه‌ی خودش بتواند هر کاری که دوست دارد، انجام بدهد. غذایش را به کناری پرت کند یا دندان‌هایش را هرگز مسواک نزند، اما وقتی به خانه‌ی شما می‌آید، باید به قوانین خانه اهمیت بدهد.»

 زندگی واقعی را برای او جذاب کنید

دوست خیالی داشتن به‌نوعی شرایط سرگرم‌کننده‌ای برای برخی از لحظات کودک فراهم می‌کند، اما مسلما هیچ‌کس دوست ندارد که زندگی تخیلی کودکش، جذاب‌تر از زندگی واقعی او شود. بنابراین با کودک‌تان بازی‌های تفریحی و شاد انجام بدهید و از او بخواهید که با دوستان واقعی و خواهر و برادرش بازی کند. او را به مکان‌های تفریحی مختلف (مانند پارک، موزه و کتابخانه) ببرید و سعی کنید با کودکان هم‌سن خود آشنا شود. هرقدر کودک‌تان تجربه‌های جدیدی در دنیای واقعی داشته باشد، زودتر با دوست خیالی خود خداحافظی می‌کند.

چه وقت به روانپزشک مراجعه کنیم؟

هرچند با افزایش سن کودک، دوستان خیالی در نهایت ناپدید می‌شوند اما اگر یک کودک همچنان با رفتن به مدرسه، به داشتن دوست خیالی خود اصرار داشت، در این صورت لازم است که مداخله جدی پزشک صورت بگیرد و کودک نزد مشاور و روان کودک ارجاع شود تا مداخلات موثر انجام شود.

نکات زیبایی که حتما باید بدانید

مجله آرایش .. نکات زیبایی و آرایش

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *